خانه ی دوست اینجاست

جشن تولد نبودنم

وقتی از سمت شمال

به تماشای وجودم قدمی برداری

تو به ناگاه بر آن خواهی شد

که بر این زخم بزرگی که ز ده سال و دو ماه و دو دقیقه

بر دلم افتاده

مرحم از مهر و محبت بنهی

که مبادا فردا

به تماشای وجود عدمم باز آیی.

عجل لولیک الفرج

+نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر 1388ساعت9:45توسط رمضانی |

تقدیم به گلم

رو به سوی آسمان دارم همی از خـــدای خــــود دعا دارم همی

تا زمانی هر دو تن ما زنده ایم دست در دست تو من دارم همی

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم آذر 1388ساعت18:41توسط رمضانی |

بدون شرح

+نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت20:32توسط رمضانی |

دلیل غیبتم این است

وگه گاهی که چند جمله

بروی برگی از کاغذ

به روی صفحه گلبرگ

"به گلبرگ زمان گویم"

نگارش می نمایم من،

به ناگاهی خودم را من

به روی سنگ داغ و تلی از ماسه

به روی آن سیه جاده

و آن بیچاره نو آموز

که پایش از صلبی جاده

ترک برداشته و خسته

و آن ناپخته راننده

که با سرعت چنان کوبید برما

که بعد از لحظه ای دیگر میان خون و خاک و داغی جاده ای

دو دیده باز

اما...

همه دنیا به پیش دیدگانم تار

سماواتم به دور سر ، چرخان

عجب رحمی نمود بر ما خداوندم

که باز هم زنده هستم

خدایا شاکرت هستم

+نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت17:24توسط رمضانی |

عیدتان مبارک

دوستان، جملگی طاعت قبول
در شب قدر آن دعاهاتان قبول

بعد از آن، من شادی و عمــری دراز
می کنم از بهر تو از نزد ایزد من نیاز

بار الــــها از تـــو می خواهــــم که بـاز
تا یکی دیگر صیامی ما بمانیم سر فراز

دوستان عیدتان مبارک.

+نوشته شده در چهارشنبه یکم مهر 1388ساعت17:43توسط رمضانی |

امشب ای سینه زغم فریاد کن

بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من
چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا

بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب
که علم کند به عالم شهداي کربلا را

چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان
چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

+نوشته شده در چهارشنبه هجدهم شهریور 1388ساعت17:10توسط رمضانی |

شبانگاهان

شبانگاهان ، خواننده عبدالحسين مختاباد

شبانگاهان تا حریم فلک چون زبانه کشد سوز آوازم
شرر ریزد بی امان به دل ساکنان فلک ناله سازم

دل شیدا حلقه را شکند تا برآید و راه سفر گیرد
مگر یک دم گرم و شعله فشان تا به بام جهان بال و پر گیرد

خوشا ای دل بال و پر زدنت، شعله ور شدنت در شبانگاهی
به بزم غم دیدگان پری جان پرشرری شعله آهی

بیا ساقی تا به دست طلب گیرم از کف تو جام پی در پی
به داد دل، ای قرار دلم، نو بهار دلم، می رسی پس کی؟

چون آن ابر نو بهارم من
به دل شور گریه دارم من
می توانم آیا نبارم من؟

نه تنها ازمن قرار دل می رباید این شور شیدای
جهانی را دیده ام یکسر غرق دریای ناشکیبایی

بیا در جام مشتاقان گل افشان کن، گل افشان کن
به روی خود شب مارا چراغان کن، چراغان کن

چون آن ابر نوبهارم من
به دل شور گریه دارم من
می توانم آیا نبارم من

PLAY DOWNLOAD

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت17:22توسط رمضانی |